|
Region: Góry Izerskie
Informacja: Miejscowość letniskowo-uzdrowiskowa z bazą noclegową dla 3500 osób z wieloma atrakcjami turystyczno-rekreacyjnymi. W okolicy znajduje się wiele szlaków turystycznych, rowerowych, oraz narciarskich. Znajduje się tu rzadkie w Polsce wody mineralne z dodatkiem radonu używane w celach leczniczych m.in. chorób reumatycznych i narządów ruchu.
Nazewnictwo: Flinsberg, Flinssberg, Bad Flinsberg, Wieniec Zdrój.
Lokalizacja: Dolina Kwisy, pomiędzy Grzbietem Kamienickim i Grzbietem Wysokim, pomiędzy Stogiem Izerskim a Sępią Górą, na południe od Mirska i północny-zachód od Szklarskiej Poręby.
Historia: Początki Świeradowa związane są podobno ze Słowianami Łużyckimi (Milczanie lub Bieśniczanie), którzy w XI w. uciekali w góry przed ewangelizacyjnymi hufcami niemieckich biskupów i rycerzy. Plemię to miało w okolicach „cudownego źródła” czcić posążek złotego lwa dźwiganego przez mężczyznę, zwany Lwińcem (Flinss).
W XVI w. Świeradów był osadą drwali w dobrach Schaffgotschów i z tego okresu pochodzą pierwsze historyczne wzmianki o miejscowych wodach mineralnych zawarte w dziele śląskiego lekarza Leonarda Thunneyssera. W 1739 r. komisja powołana przez hr. Schaffgotscha, składająca się z lekarzy z Mirska i Lwówka Śląskiego oraz fizyka z Lwówka Śląskiego, przebadała skład wód i uznała je za leczniczy, stwierdzając że woda z dolnego wypływu nadaje się do picia , z górnego zaś do kąpieli. Renoma uzdrowiska rosła bardzo szybko i w 1777 r. znana oficyna drukarska Kornów z Wrocławia, wydając pierwszy polski opis zdrojów sudeckich, opisała również Świradów. Pod koniec XVIII w. do Świeradowa zaczęło przybywać coraz więcej osób w celach leczniczych, aż w 1795 r. z fundacji Schaffgotschów wybudowano na lewym brzegu Kwisy pierwszy dom zdrojowy, na prawym zaś pijalnię wód. W XIX w. zaczęto stosować zabiegi borowinowe, a ilość kuracjuszy stale zrasta i w 1893 wynosi 5tyś., co stawia Świeradów wśród największych kurortów w Sudetach. W 1899 r. po pożarze, który zniszczył część uzdrowiska, wybudowano nowy Dom Zdrojowy z największą halą spacerową w Sudetach. W 1909 r. doprowadzono tu linię kolejową dzięki czemu ilość kuracjuszy osiągnęła w 1914 r. liczbę 10tyś. W 1933 r. niejaki dr. Schmidt zaintrygowany długo nie rozkładającą się żabą dokonał badania wód i odkrył ich radoczynność.
W roku 1945 nadano miejscowości nazwę Świeradów, od mienia słowiańskiego świętego Świerada, oraz przyznano prawa miejskie. W 1973 r. dołączono Czerniawę-Zdrój. W latach dziewięćdziesiątych XX w. w wyniku zmian ustrojowych miejscowość zaczęła podupadać i w 1996 zwieszono nawet kursy pociągów na kolei.
Turystyka: W Świeradowie zaczyna się czerwony szlak (Główny Szlak Sudecki im. dr M. Orłowicza) idący do Szklarskiej Poręby (przez schronisko „Na Stogu Izerskim”, Polanę Izerską, Zieloną Kopę, Zwalisko, Wysoki Kamień), a następnie przy granicy, szczytem Karkonoszy, na Przełęcz Okraj. Przez miasto przechodzi szlak zielony z Leśnej (przez Świecie, Pobiedną, Ulicko, Czerniawską Kopę, Smrek, Łącznik, „Na Stogu Izerskim”, Czerniawę Zdrój, Zajęcznik) do Mirska (przez Gierczyn), oraz szlak niebieski idący ze Szklarskiej Poręby (przez Szklarską Drogę, Zwalisko, Rozdroże pod Cichą Równią, „Chatkę Górzystów”, Polanę Izerską) do Zapory Pilchowickiej (przez Sępią Górę, Rozdroże Izerskie, Bobrowe Skały, Wojcieszyce,. Rybnicę, Wrzeszczyn).
Będąc w Świeradowie warto zwrócić uwagę na:
- Kościół parafialny św. Józefa Oblata i NMP z 1897 r. – ufundowany przez Schaffgotschów. W 1080 r. połączony z nowoczesnym kościołem wybudowanym w l. 70-ch XX w. Na wieży dzwon z XVI w.
- Dom zdrojowy z 1899 r. z największą (80 m) w Sudetach krytą halą spacerową i pijalnią wód, oraz park zdrojowy z XIX w. (szczególnie piękny wiosną i jesienią). Naprzeciwko domu zdrojowego stoi płaskorzeźba żaby upamiętniająca odkrycie radoczynnych właściwości źródeł.
- Tablica pamiątkowa przy sztucznej grocie (odsłonięta w 1982 r.), poświęcona patronowi czerwonego szlaku dr Mieczysławowi Orłowiczowi (1881 – 1959) – współtwórcy PTK.
- Muzeum Sztuki Reduktywnej propagujące współczesne dzieła odarte z symboli, dekoracyjności, emocji i odwołań do występujących powszechnie zjawisk. Na piętrze muzeum zgromadzono zaś kolekcję sztuki ludowej.
- Czarci Młyn – XIX w., wciąż działający zabytek techniki, znajdujący się właściwie w Czerniawie (ul. Lwówecka) . W cenę biletu jest liczona możliwość samodzielnego zmielenia niewielkiej ilości zboża.
- Rezydencja Marzenie – zbudowana w 1901 r. willa otoczona pięknym ogrodem (ul. Asnyka).
- Chaty sudeckie o konstrukcji wieńcowej przysłupowej i mieszanej w większości z XIX w. oraz zabudowa pensjonatowa z XIX-XX w.
W sieci:Świeradów Zdrój ON-LINE, Informator Górski, WIEM
|